เกร็ดความรู้

อย่ าทำดีกับคนที่ไม่เคยเห็นค่า หากทำแล้วเหนื่อยใจ ให้ถอยออกมา

อย่ า พย าย ามทำดีกับคนที่ไม่เคยเห็นค่าในตัวคุณเลย ต่อให้คุณทำดีแค่ไหน เขาก็ไม่สนใจคุณอยู่ดี

การทำความดีนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่ทำผิ ดที่ ผิ ดเวลา และ ผิ ดคน นอกจากเขาจะไม่เห็นค่าแล้ว ยังเสี ยเวลาเราอีกด้วย

คนที่รักเราจริง ๆ ก็มี เราควรเอาเวลาตรงนี้ไปใส่ใจเขาจะดีกว่า

มันมีจริงๆนะ คนที่รักบางคนเพียงแค่เห็นหน้าตา คนที่  “เ ก ลี ย ด” บางคนเพียงแค่ฟังใครเล่ามา

ไม่ว่าเราทำดีแค่ไหนสุดท้ายเขาก็ไม่เห็นค่า เพราะ

สำหรับคนบางคน ความดีซื้อใจเขาไม่ได้ ทำทุกอย่างเพื่อหวังให้ทุกคนบนโลกมารักเรา “เ ห นื่ อ ย เปล่า”

มันเป็นไปไม่ได้หรอก เพราะ ใส่ใจมากไปเราจึง ” ทุ ก ข์”  เพราะ สงสัยมากไปจึง ” ท ร ม า น ”

หากเข้าใจจึงเป็นสุข ปล่อยวางได้จึงเป็นอิสระ ปล่อยไปบ้างช่างมัน

เรามาสู่โลกนี้เสมือนนักเดินทาง เรื่องร าวมากมาย ใช่เราเป็นผู้ตัดสิน

เรื่องที่ใหญ่ที่สุดในวันนี้ พอถึงวันพรุ่งนี้ก็กลายเป็นเรื่องเล็ก เรื่องที่ใหญ่ที่สุดในเดือนนี้ พอเดือนหน้าก็กลายเป็นเรื่องแค่เล่า

เรื่องเล่าปากต่อปากกันไปนานๆ สุดท้ายก็เป็นแค่คำ ””นิ น ท า ”

เราทุกคนเป็นได้ก็แค่คนในคำ “นิ น ท า” เป็นแค่คนในลมปากใครๆ ไม่ต้อง พย าย าม ทำตัวให้เป็นที่รัก ของทุกคนหรอก มันเป็นไปไม่ได้

อยู่กับใครแล้ว “เหนื่อยใจ” ก็ให้ถอยออกมา บางครั้งก็ย ากที่จะเปลี่ยนคนที่ “เ ก ลี ย ด” เราให้หันมาชอบ

เปลี่ยนเป็น.. เปลี่ยนเวลาไปใช้กับคนที่รักเรา ทำให้เขามีความสุขดีกว่า…

อย่ าเสี ยเวลาปั้ นหน้าอยู่กับคนที่ไม่คิดจะยอมรับเราเลย

บางครั้งการทำความดีของเรา ก็ไม่สามารถซื้อใจใครได้ การทำดี บางครั้งอาจหมายถึงการทำดีให้

ถูกที่ ถูกเวลา และ ถูกคนด้วย อย่าทุ กข์ใจไปถ้าเค้ามองไม่เห็นในสิ่งที่เราตั้งใจ แต่จงดีใจและภูมิใจเถอะว่าเราได้ทำดีที่สุดแล้ว

สักวันคงจะรู้ผลแห่งความดีนั้น แต่ การจากกันด้วยความ เ ล ว ต่อให้นานเพียงใดความ

เ ล ว ก็ไม่อาจเปลี่ยนเป็นความดีไปได้เลย เลือกใช้เวลาที่มีต่อกันให้ดีที่สุด

ส่วนผลนั้นปล่อยให้เวลาเป็นคนบ่ง บ อ ก ชีวิตเหมือนรสช าติของกาแ ฟ มากก็ดี น้อยก็ดี ต่างมีรสขม เข้มก็ดี จืดก็ดี ต่างมีรสชาติ ร้อนก็ดี เย็นก็ดี

ต่างคนต่างชอบไม่เหมือนกัน จะชงกาแฟ ให้ถูกป ากทุกคนบนโ ล กได้อย่ างไรกัน

กลั วความ สู ญ เ สี ย บ้าง กลั วความ เ จ็ บ ป ว ด กลั วการอยู่คนเดียว

และอย่ างอื่นอีกต่าง ๆ นานา แห่งความก ลั ว

จึงปลอบใจตัวเองว่าอย่ างน้อยทำดีต่ อไปสักวันเขาอาจจะเห็นค่ามันขึ้นมาสักวันหนึ่งก็ได้

แต่ลืมนึกไปว่าถ้าเขาจะเห็นค่าเขาคงเห็นมันนานแล้ว